Spring Dawn

Spring Dawn vangt de breekbare stilte van de eerste momenten van een lenteochtend, wanneer het licht nog zweeft tussen nacht en dag.

Met de hand geboetseerde bloemen, symbolen van vernieuwing, rijzen op uit het donker richting het licht. In het midden roept een serene blauwe vlakte de frisheid van de vroege ochtendlucht op, terwijl met sjablonen aangebrachte geometrische motieven de drempel van de dageraad verbeelden: het moment waarop de nacht oplost in de dag en een mystieke bespiegeling begint. Het witte opengewerkte patroon verwijst naar de moshabak, de traliewerkramen van Perzische huizen die traditioneel worden schoongemaakt en gepoetst in afwachting van de lente. Daarnaast staat de boteh jegheh in groen en goud — een van de oudste motieven uit de Perzische kunst, afgeleid van de gebogen cipres — voor nederigheid en volharding tegen de stormen van de tijd.

De bloemen en de boteh jegheh zijn volledig met de hand geboetseerd in structuurpasta, terwijl de geometrische patronen met sjablonen zijn aangebracht, wat een verhoogd, voelbaar oppervlak geeft. Bladgoud, in onregelmatige lagen over deze motieven gelegd, vangt het licht zoals de vroege zon dat zou doen.

Met de beeldtaal van Perzische ornamentiek wordt het werk een visuele vertaling van de ochtend: raadselachtig, en vol hoop op het licht.